ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ  44.

·         Προσφυγικό ζήτημα : στέγαση και επαγγελματική αποκατάσταση των προσφύγων

      Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) : 

-          αυτόνομος οργανισμός σε συνεργασία με το ελληνικό κράτος (1923-1930)

-          ασχολήθηκε με την αποκατάσταση των προσφύγων στην ύπαιθρο

Πρόσφυγες :  750.000 οδηγήθηκαν στη Μακεδονία και τη Θράκη γιατί : 

α) εκεί υπήρχε διαθέσιμη γη και β) υπήρχε ανάγκη εγκατάστασης ελληνικού πληθυσμού

-    δημιουργήθηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί στις μεγάλες πόλεις

-    οι πλούσιοι πρόσφυγες επέλεξαν πού θα εγκατασταθούν, ενώ οι φτωχοί έμεναν σε άθλια καταλύματα  για μεγάλο χρονικό διάστημα

Προβλήματα : - αρνητική στάση των ντόπιων (ανταγωνισμός για τη γη και την εργασία)

-    αντιπαράθεση προσφύγων (βενιζελικοί) με την αντιβενιζελική παράταξη

-    οι πρόσφυγες θεωρούνταν παράξενοι (άλλα ήθη και συμπεριφορές)

                   η  λέξη «πρόσφυγας» είχε απαξιωτικό χαρακτήρα

Η  προσφορά των προσφύγων :

Πολιτικό επίπεδο : - εγκατάλειψη της Μεγάλης Ιδέας

-    ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στη Μακεδονία και τη Θράκη → εθνική ομοιογένεια

-    υποστήριζαν το βενιζελισμό και αργότερα αρκετοί έγιναν  κομμουνιστές

Οικονομικό επίπεδο : - αναζωογόνηση της αγροτικής οικονομίας : αξιοποίηση ακαλλιέργητων εκτάσεων, νέες μέθοδοι καλλιέργειας

-      ανάπτυξη εμπορίου και βιομηχανίας στα αστικά κέντρα

Κοινωνικό  επίπεδο : - έφεραν τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τη μουσική , την  κουζίνα τους.

-    ενίσχυση της θέσης των γυναικών στην εργασία

Γράμματα και Τέχνες : εμφάνιση σημαντικών ποιητών και πεζογράφων : Γ. Σεφέρης, Βενέζης, Πολίτης, Δούκας, Διδώ Σωτηρίου

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ - ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Δ' ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ

                                   

Περάσαμε κάβους πολλούς πολλά νησιά τη θάλασσα
που φέρνει την άλλη θάλασσα, γλάρους και φώκιες.
Δυστυχισμένες γυναίκες κάποτε με ολολυγμούς
κλαίγανε τα χαμένα τους παιδιά
κι άλλες αγριεμένες γύρευαν το Μεγαλέξαντρο
και δόξες βυθισμένες στα βάθη της Ασίας.
Αράξαμε σ' ακρογιαλιές γεμάτες αρώματα νυχτερινά
με κελαηδίσματα πουλιών, νερά που αφήνανε στα χέρια
τη μνήμη μιας μεγάλης ευτυχίας.
Μα δεν τελειώναν τα ταξίδια.
Οι ψυχές τους έγιναν ένα με τα κουπιά και τους σκαρμούς
με το σοβαρό πρόσωπο της πλώρης
με τ' αυλάκι του τιμονιού
με το νερό που έσπαζε τη μορφή τους.
Οι σύντροφοι τέλειωσαν με τη σειρά,
με χαμηλωμένα μάτια. Τα κουπιά τους
δείχνουν το μέρος που κοιμούνται στ' ακρογιάλι.

Κανείς δεν τους θυμάται. Δικαιοσύνη. 

 

44. Το προσφυγικό ζήτημα στην Ελλάδα κατά τον μεσοπόλεμο from Kvarnalis75

                          

   

Οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα - Η προσφορά τους στην ελληνική κοινωνία :

https://docs.google.com/presentation/d/1UzGQRpcGLHrvqDjAsqpKeUuu_nntURgm32VipYYwX2M/present#slide=id.p14

       

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΝΑΝΝΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ - ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ (http://istografia.blogspot.gr/)

ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ : ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Δ.ΣΩΤΗΡΙΟΥ-ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ by skontrarou on Scribd

Το απόσπασμα περιγράφει τις κρίσιμες στιγμές πριν από την καταστροφή της Σμύρνης και το μεγάλο ξεριζωμό των κατοίκων της. Ανησυχία, ταραχή, αγωνία και αβεβαιότητα από τη μια πλευρά, αμεριμνησία από την άλλη, συνθέτουν ένα σκηνικό με διαφορετικούς ανθρώπινους τύπους που έπειτα από λίγο θα τους συνδέει η κοινή μοίρα του πρόσφυγα, του διωγμένου βίαια από τη γη των πατέρων του.

 Η Διδώ Σωτηρίου, χωρίς να μας μεταφέρει σκηνές βίας και φρίκης, αφήνει να διαφανεί η αδικία που διαπράττεται εναντίον του απλού ανθρώπου, ο οποίος αφήνεται ανυπεράσπιστος στο έλεος των δυνατών του κόσμου ή γίνεται αθώο θύμα των ανταγωνισμών και των συμφερόντων.

Οι ιδέες που προβάλλονται είναι:

·        οι ξαφνικές αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων

·        ο τρόπος με τον οποίο τις αντιμετωπίζουν,

·        η αδικία σε βάρος ολόκληρων πληθυσμών και λαών με τον ξεριζωμό και την εξόντωσή τους

·        και κυρίως η καταδίκη του πολέμου, ο οποίος ανατρέπει τα πάντα και οδηγεί στο μίσος και την καταστροφή.

Τα ιστορικά γεγονότα καταγράφονται μέσα από τα βιώματα της ηρωίδας.

Μέσα από κινήσεις, λόγια, σκέψεις, οι ήρωες ψυχογραφούνται σε βάθος και αναδεικνύονται οι ιδιαιτερότητες και οι διαφορές χαρακτήρων και στάσεων.

Ο κοινωνικός προβληματισμός και το αντιπολεμικό πνεύμα του κειμένου προβάλλονται κυρίως μέσα από την οργή και την ταραχή της ηρωίδας, η οποία αδυνατεί να συλλάβει τον παραλογισμό του ξεριζωμού, την καλλιέργεια της έχθρας, τη δυστυχία να μην μπορούν οι άνθρωποι να συμβιώσουν.

Στοιχεία του κειμένου

Θεματικά κέντρα

•   Ο ξεριζωμός του μικρασιατικού ελληνισμού από τις εστίες του το 1922.

•    Το αντιπολεμικό πνεύμα του έργου.

•    Η συμπεριφορά του ανθρώπου στις κρίσιμες στιγμές της ζωής του.

Λέξεις-κλειδιά

Μετανάστευση

Πατρίδα, νόστος, ξενιτιά

Μνήμη και καταγωγή

Ταξίδι

Πόλεμος - Ειρήνη

Ενότητες του κειμένου:

Ενότητα 1η ("Δεν πρόλαβε ο θείος Γιάγκος...να πάρεις τίποτα"): Η απόφαση για αναχώρηση από τη Σμύρνη

Ενότητα 2η ("Όταν έφυγε ο θείος... και τρέξαµε για το σταθµό.   Η γενναιοδωρία της θείας Ερμιόνης

Ενότητα 3η ("Σ' όλη τη διαδροµή, καθώς...φτιάχναν και γιατί"): Εικόνες του τοπίου και σκέψεις της Αλίκης κατά τη διαδρομή

Ενότητα 4η ("Όταν φτάσαμε στην οδό... το μέλλον"): Η ανυποψίαστη ξεγνοιασιά της οικογένειας της Αλίκης, ο αποχαιρετισμός.

Χρόνος: Ο γενικότερος χρόνος είναι λίγο πριν την εισβολή των Τούρκων στη Σμύρνη, δηλαδή πριν τις 27 Αυγούστου 1922. Στο απόσπασμα τα γεγονότα εξελίσσονται στο χρονικό διάστημα λίγων ωρών (λίγο μετά το πρωί έως μετά το μεσημέρι), με κάποιες αναδρομές στο παρελθόν (Αϊδίνιο) και κάποιες προλήψεις ("Ο αδελφός μου...κι εμείς", "Μόλις δουν πως πλησιάζουν...πρώτο καϊκι").

Τόπος: Ο ευρύτερος τόπος είναι η Σμύρνη, ενώ ο πιο περιορισμένος είναι το σπίτι του θείου Γιάγκου στον Μπουτζά και το πατρικό της Αλίκης στη Σμύρνη. Όταν η Αλίκη πηγαίνει με το τρένο από τα προάστια στην πόλη βλέπει την ύπαιθρο της Σμύρνης, ενώ απλή αναφορά γίνεται στο εργοστάσιο του θείου και στο Αϊδίνιο, την εποχή της πρώτης κατάληψής του από τους Τούρκους.

Τεχνικές αφήγησης:

α) Αφήγηση: Η αφηγήτρια πρωταγωνίστρια παρουσιάζει με αφήγηση τα γεγονότα. Η ίδια είναι πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια, γιατί συμμετέχει στις εξελίξεις. Προβάλλονται κυρίως τα συναισθήματα της Αλίκης, ενώ τα συναισθήματα των άλλων δίνονται χωρίς καμιά λεπτομέρεια πετυχαίνοντας έτσι την αντικειμενικότητα.

β) Περιγραφή: Η αφηγήτρια περιγράφει τις αντιδράσεις της θείας της, τα δικά της συναισθήματα ("Αισθανόμουν ανατριχίλες, σαστιμάρα, και διάθεση να κλάψω") και την ομορφιά του τοπίου.

γ) Διάλογος: Εξυπηρετεί την αντικειμενικότητα και τη ζωντάνια του κειμένου.

δ) Εσωτερικός μονόλογος: Η Αλίκη όταν ταξιδεύει με το τρένο αναρωτιέται για την αναγκαιότητα του πολέμου και όταν φεύγει από το πατρικό της αναρωτιέται για το μέλλον. Η θεία Ερμιόνη σκέφτεται τι είναι καλύτερο να κάνει ("Να κατέβω στο σπίτι; να μην κατέβω;")

Γλώσσα: Είναι απλή, ζωντανή, παραστατική. Οι σμυρναίικες ιδιωματικές λέξεις είναι ελάχιστες (Αϊντινίου, σουλήνες).

Ύφος: Είναι απλό, λιτό, φυσικό, παραστατικό.

Συναισθήματα, προβληματισμοί και απορίες της Αλίκης

Η Αλίκη, βλέποντας από το τρένο τις όλο γαλήνη εικόνες του ήρεμου τοπίου με τα περιβόλια και τους χωρικούς να δουλεύουν αμέριμνοι στα αμπέλια, συγκινείται, που είναι υποχρεωμένη να εγκαταλείψει αυτά τα χώματα. Το συναίσθημα αυτό εναλλάσσεται με την οργή για τα βάσανα που προκαλεί ο πόλεμος στους ανθρώπους: για τις ταραχές, για το κυνήγημα και τον ξεριζωμό των ανθρώπων, για τους σκοτωμούς τους, για τις πυρπολήσεις των σπιτιών και των σπαρτών τους, για τη γενική απελπισία.

Έτσι της δημιουργούνται προβληματισμοί και απορίες, που τις εκφράζει με τα αλλεπάλληλα «γιατί;». Αναρωτιέται λοιπόν γιατί να γίνονται όλα αυτά και γιατί να μη ζουν οι άνθρωποι ειρηνικά στον τόπο τους ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή την εθνικότητα τους.

 Και διατυπώνει την άποψη ότι δε θα έπρεπε να γίνονται πόλεμοι, αφού μόνο οι θεόσταλτες συμφορές είναι αναπότρεπτες. Τέλος αναρωτιέται ποιοι βρίσκονται πίσω από τη συμφορά αυτού του πολέμου και ποια είναι τα κίνητρα ή οι στόχοι τους.

Μέσα από τα συναισθήματα, τις απορίες και τους προβληματισμούς της Αλίκης, που προδίδουν έναν ευαίσθητο ψυχικό κόσμο, εκπέμπεται ένα πνεύμα αντιπολεμικό και φιλειρηνικό, πνεύμα ισότητας, συναδέλφωσης και ειρηνικής συμβίωσης των λαών. Και ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει μέσα από όλα αυτά πόσο άδικοι είναι οι πόλεμοι για τους απλούς ανθρώπους και πόσο ανυπεράσπιστοι είναι αυτοί μπροστά στις δραματικές εξελίξεις των ιστορικών γεγονότων, θύματα των ισχυρών του κόσμου και των πολέμων και αδύναμοι να επέμβουν και να αλλάξουν την πορεία τους αποτρέποντας τις συμφορές.

http://2stav-glossa.blogspot.gr/2016/02/blog-post_8.html

"Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ" - (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 11η )

     

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ :

Όποιος τυχόν τολμήσει να χτυπήσει τον πατέρα ή τη μητέρα του ή τους παππούδες του, πρώτα πρώτα ο άνθρωπος που τον συναντά ας βοηθήσει το θύμα και ο μέτοικος ή ο ξένος, εάν βοηθήσει, να καλείται σε τιμητική θέση στους αγώνες, εάν δε βοηθήσει, να διώχνεται για όλη του τη ζωή από την πόλη του.

Όποιος δεν είναι μέτοικος αν βοηθήσει, ας επαινείται, αν όμως δε βοηθήσει ας του γίνει επίπληξη. Ο δούλος αν βοηθήσει, ας κερδίζει την ελευθερία του. Αν όμως δε βοηθήσει, ας δεχτεί με το μαστίγιο εκατό χτυπήματα.

Αν κάποιος καταδικαστεί για βιαιοπραγία κατά των γονιών του, πρώτα να εξορίζεται για όλη του τη ζωή από την πόλη του σε άλλη χώρα και να αποκλείεται από κάθε άλλη ιερή τελετή, και εάν γυρίσει από την εξορία να τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Και αν κάποιος ελεύθερος πολίτης φάει ή πιει μαζί με έναν τέτοιο άνθρωπο, ή έχει οποιαδήποτε άλλη κοινωνική σχέση μ’ αυτόν ή έστω και απλά συναντώντας τον κάπου  έρθει σε επαφή μαζί του με τη θέλησή του, ούτε σε κανένα ναό να μπαίνει ούτε στην αγορά ούτε στην πόλη γενικά παρά μόνο αφού εξαγνιστεί.

                       

Ο σεβασμός προς τους γονείς μέλημα του νόμου, ενότητα 11 Αρχαίων Β΄ Γυμνασίου from Χρήστος Τσατσούρης

 Θεωρία και ασκήσεις για την 11η ενότητα :(Ελληνικός πολιτισμός)

 http://users.sch.gr//ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/metafraseis%20b%20gym/b11xm.htm

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ : Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Οι τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά και οι φορητές εικόνες αποτελούν τις κυριότερες μορφές τέχνης στον εσωτερικό χώρο ενός ναού. Με την πάροδο του χρόνου διαμορφώνεται ένα τυπικό σχήμα στην εικονογράφηση του ναού. 

Τεχνική: Βασικά χαρακτηριστικά της βυζαντινής αγιογραφίας είναι τα λεπτά, λιπόσαρκα σώματα, με τα μακριά δάχτυλα, τις κυρτές μύτες και τα μακρόστενα πρόσωπα. Η έκφραση των προσώπων είναι σοβαρή, αυστηρή και επίσημη. Τα χρώματα δεν είναι φανταχτερά, αλλά πιο σκοτεινά, ενώ ο καλλιτέχνης δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τις σωστές αναλογίες, την προοπτική, την κίνηση των σωμάτων ή τη φωτοσκίαση.

Εργασία :

Ποιες διαφορές παρατηρείτε ανάμεσα στη βυζαντινή αγιογραφία και την απεικόνιση θρησκευτικών θεμάτων από τη δυτική τέχνη έτσι όπως εξελίχθηκε την περίοδο της Αναγέννησης (απεικόνιση των μορφών, στάση, χώρος, προοπτική);

Που οφείλονται, κατά τη γνώμη σας, αυτές οι διαφορές; Ποιος είναι ο ρόλος της βυζαντινής τέχνης;

 

ΠΗΓΗ :http://history-gymelliniko.blogspot.gr (ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ ΣΑΜΙΩΤΗ)

 

ΙΛΙΑΔΑ : ΡΑΨΩΔΙΑ Ω 468 - 677 ΕΚΤΟΡΟΣ ΛΥΤΡΑ (Λύτρα για τον Έκτορα)

 

Τόπος : η σκηνή του Αχιλλέα

Χρόνος : 41^η - 42^η μέρα της Ιλιάδας

Πρόσωπα : Πρίαμος, Αχιλλέας

Αφηγηματικές τεχνικές

• Στην ενότητα χρησιμοποιείται κυρίως αφήγηση σε γ’ πρόσωπο που συνδυάζεται με διάλογο που δίνει ζωντάνια και δραματικότητα στις σκηνές και αναδεικνύει την τραγικότητα των ηρώων.

• Οι εικόνες είναι θαυμάσιες, όπως η εικόνα της ικεσίας (στ. 477-479), της έκπληξης του Αχιλλέα και των συντρόφων του από την είσοδο του Πρίαμου (480-484), το κλάμα των δύο πρωταγωνιστών (στ. 510), τα δυο πιθάρια του Δία (527-528). 

• Υπάρχουν επίσης παρομοιώσεις, προσωποποιήσεις, μεταφορές και αντιθέσεις.

Ιδεολογικά στοιχεία - στοιχεία πολιτισμού

• Στους  στ. 477 - 479   ο Πρίαμος γίνεται ικέτης στον Αχιλλέα, αγκαλιάζοντας τα γόνατά του και φιλώντας τα χέρια του. Η σκηνή έχει έντονη τραγικότητα. Θυμόμαστε και την αντίστοιχη ικεσία του Χρύση στην Α Ραψωδία απέναντι στον Αγαμέμνονα και της Θέτιδας προς το Δία.

• Στ. 486 κ. εξ. : η υπενθύμιση της αγάπης του γιου προς τον πατέρα προκαλεί συγκίνηση. Ο γιος θεωρούνταν συνέχεια του πατέρα και μέσω αυτού εξασφαλιζόταν η υστεροφημία της γενιάς.

• Στ. 517-551 : στον παρηγορητικό λόγο του Αχιλλέα προς τον Πρίαμο βασικό ρόλο παίζει η καρτερία ως τρόπος αντίδρασης στα βάσανα, καθώς κι η άποψη ότι ο πόνος είναι κοινός για όλους τους ανθρώπους.

• Στ. 588-589 : εντύπωση προκαλεί η τρυφερότητα και η φροντίδα που δείχνει ο Αχιλλέας απέναντι στον νεκρό Έκτορα. Είναι φανερή η διάθεση του Ομήρου να αποκαταστήσει ηθικά τον κορυφαίο ήρωα των Αχαιών, μετά την ιδιαίτερα απάνθρωπη συμπεριφορά του.

• Στ. 601 κ. εξ. : το φαγητό, τυπικό στοιχείο φιλοξενίας, ενισχύει τους δεσμούς συμπάθειας μεταξύ Πρίαμου και Αχιλλέα και δηλώνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ζουν υπομένοντας τον πόνο τους.

• Στ. 630 κ. εξ. : ο αλληλοθαυμασμός των δύο ηρώων  προβάλλει το περιεχόμενο του ομηρικού ανθρωπισμού, ενώ παράλληλα καταδικάζει τον πόλεμο που χωρίζει τους ανθρώπους : ειρηνική διάθεση, αλληλοσεβασμός, ευγένεια κυριαρχούν σε όλες τις ενέργειες των έως πριν λίγο εχθρών.

Χαρακτηρισμός προσώπων (Ηθογράφηση)

Αχιλλέας  : στη σκηνή αυτή ο Αχιλλέας αποδεικνύει ότι είναι ο πρωταγωνιστής της Ιλιάδας : η καλοσύνη, η ανωτερότητα και η τρυφερότητά του κυριαρχούν σε όλες τις ενέργειές του. Συγκινείται και συμπάσχει με τον Πρίαμο, καταφέρνοντας να παραμερίσει το δικό του πόνο. Φανερώνει τη μεγάλη του μεγαλοψυχία παραχωρώντας στον Πρίαμο όσες μέρες χρειάζεται για να αποδώσει τις νεκρικές τιμές στο παιδί του. Τώρα που καταλάγιασε μέσα του η εκδικητική μανία απέδειξε ότι μπορεί να προβαίνει σε ηρωικές πράξεις όχι μόνο στη διάρκεια του πολέμου, αλλά και σε απλές εκδηλώσεις της ζωής.

Πρίαμος  : ο γέροντας πατέρας μπαίνει στη σκηνή του Αχιλλέα άφοβος και έτοιμος να υποστεί τα πάντα, προκειμένου να πάρει το νεκρό παιδί του. Είναι συντετριμμένος και απογοητευμένος, όμως με έξυπνο τρόπο συγκινεί τον Αχιλλέα , για να κερδίσει τη συμπάθειά του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί μπροστά στον νεότερο Αχιλλέα, να τον παρακαλέσει για να πετύχει το σκοπό του. Σε όλη τη σκηνή γίνεται εμφανές το ηθικό μεγαλείο του Πρίαμου.

(Επιλογή σχολίων από το βοήθημα Βολονάκη)

Εικαστική αναπαράσταση από την Ελένη Μουτάφη :

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ : ΑΡΧΑΙΑ ΓΛΩΣΣΑ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΑ

                     
 

Ένα παράδειγμα σεβασμού προς τους γονείς, Ενότητα 8, Αρχαία Γ΄ Γυμνασίου from Χρήστος Τσατσούρης

              

                 

                             Λεξιλογικά-Ετυμολογικά

1.Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις που συνδέονται ετυμολογικά:

ἐγκαταλιπόντας	δυναμικός
γενέσθαι	κατάληψη
δυνάμενον	γέννηση
φέρειν	διάλειμμα
ἐγκατελήφθη	απώλεια
ἀπολέσθαι.	διαφορά

2.Να βρείτε από μία ομόρριζη λέξη στα ν.ε για τις παρακάτω λέξεις και να κάνετε από μία πρόταση με την καθεμιά:

·        Έχω=

·        Ορω=

·        Κατοικουμένων=

3.Να δημιουργήσετε σύνθετες λέξεις στα ν.ε. με β συνθετικό τις λέξεις:

Ρειν, ποιησαμένους, φυγήν.

Επιμέλεια: Στογιάννη Ευαγγελία

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΕΝΟΤΗΤΑ 11η)

Μετάφραση : 

Ο Αλέξανδρος εκεί όπου έγινε η μάχη και στο σημείο που ξεκίνησε και πέρασε τον Υδάσπη ποταμό, έκτισε πόλεις. Και στην μια έδωσε το όνομα Νίκαια από τη νίκη του κατά των Ινδών και στην άλλη έδωσε την ονομασία Βουκεφάλα, σε ανάμνηση του αλόγου του Βουκεφάλα, που πέθανε εκεί επειδή αρρώστησε από τον καύσωνα και τα γηρατειά, αφού προηγουμένως είχε υποφέρει πολλά και είχε περάσει πολλούς κινδύνους μαζί με τον Αλέξανδρο. Και τον ίππευε μόνο ο Αλέξανδρος, επειδή έδιωχνε ως ανάξιους όλους τους άλλους αναβάτες, μεγαλόσωμος και γενναίος. Και είχε για σημάδι του ένα κεφάλι βοδιού χαραγμένο πάνω του, εξαιτίας του οποίου λένε ότι έφερε και το όνομα αυτό. Άλλοι πάλι λένε ότι είχε άσπρο σημάδι στο κεφάλι του, ενώ ο ίδιος ήταν μαύρος, το οποίο έμοιαζε πάρα πολύ με κεφάλι βοδιού. Αυτό το άλογο το έχασε ο Αλέξανδρος στη χώρα των Ουξίων και γι αυτό διακήρυξε δημόσια σε όλη τη χώρα ότι θα εκτελέσει όλους τους Ουξίους, αν δεν του το επιστρέψουν. Γιατί τόσο μεγάλο ενδιαφέρον έδειχνε ο Αλέξανδρος για το άλογο αυτό.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 11: Η αγάπη του Αλεξάνδρου για τον Βουκεφάλα from Κατερίνα Προκοπίου

Λεξιλογικός πίνακας "ἡ πόλις", Ενότητα 11 Αρχαίων Α΄ Γυμνασίου from Χρήστος Τσατσούρης

Οι βασικοί όροι μιας απλής πρότασης. Υποκείμενο - Κατηγόρημα. Εν. 11 Αρχαίων Α΄ Γυμνασίου from Χρήστος Τσατσούρης

Λεξιλογικές και συντακτικές ασκήσεις : εδώ